تبلیغات
جنگ نرم - تعریف شیطان‌پرستی
شنبه 23 بهمن 1389

تعریف شیطان‌پرستی

   نوشته شده توسط: علیرضا خسروی    نوع مطلب :شیطان پرستی ،

تعریف شیطان‌پرستی

به ادامه مطلب بروید.

شیطان‌پرستی به معنی پرستش شیطان به عنوان قدرتی فوق‌العاده قوی و بسیار قوی‌تر و موثرتر از نیروهای خوب دنیوی همچون خدا است. در شیطان‌پرستی، شیطان به عنوان نماد قدرت و حاکمیت بر روی زمین، قدرتی به عنوان برترین قدرت دو جهان مورد توجه و پرستش قرار دارد و این دنیایی را که به عنوان دوزخ برشمرده می‌شود را قانونمند می‌کند.  البته این تعریف بیشتر درباره نحله های سنتی شیطان پرست صادق است. در یک تعریف عام تر  شیطان‌پرستی، پرستش قدرت پلیدی است.

طبق یك دسته‌بندی دیگر دو تعریف برای گروه‌های شیطان پرستی ارائه شده است:

تعریف اول: هر گروهی که شیطان را به عنوان خدا قبول داشته باشد و آن را عبادت کند، که معمولاً از آن به عنوان الهه سیاه نیز یاد می‌کنند.

تعریف دوم: این تعریف معمولاً توسط بنیادگرایان مسیحی مورد استفاده قرار می‌گیرد. طبق این تعریف گروه‌هایی که از دین مسیحیت تبعیت نکرده و یا عیسی علیه‌السلام را با خصوصیاتی که در دین مسیح تعریف شده است، قبول ندارند شیطان‌پرست نامیده می‌شوند. (جامعه‌شناسی شیطان‌پرستی، مریم سعادتی، پایگاه اینترنتی جامعه‌شناسی ایران)

 

دیرینه تاریخی شیطان‌پرستی

با توجه به تحلیل‌ها و تعریف‌های گوناگونی كه از شیطان‌پرستی می‌شود و همچنین تئوری‌هایی كه در زمینه منشا ظهور آن وجود دارد، پژوهشگران مختلف نقطه آغاز گوناگونی را برای این جریان در نظر می‌گیرند.

طبق یكی از این تحلیل‌ها در زمان‌های قدیم انسان‌ها در برابر هر چیزی که قدرت مقابله با آن را نداشتند و از درک آن عاجز بودند، تسلیم می‌شدند و سجده می‌کردند. شیطان‌پرستی قدیمی بر اساس سنت‌هـای خداپرستــی و شیطان پرستی واقع نشده است و نمی‌تواند این گونه باشد لذا آنها برای این که در مقابل قدرتی بزرگ سجده کنند و مسلما این قدرت در شب از عظمت مخصوصی برخوردار بوده است به ستایش و پرستش موجودی فوق طبیعی و دهشتناک که قدرت فوق العاده ای دارد می‌پرداختند که مبدا شیطان پرستی قدیمی را به وجود آورد.

عده‌ای دیگر معتقدند كه شیطان‌پرستی رهاورد قرون وسطی در غرب است و به نوعی واكنش انسان غربی مستاصل از سخت‌گیری‌های كلیسا به دینداری است.

دیدگاه سومی كه شیطان‌پرستی را صرفا با نمود و ظهور امروزی آن تعریف كرده، معتقد است كه شیطان‌پرستی را برخی عناصر فاسدالاخلاق با اتكا به گرایش‌های توراتی و پروتستانی به صورت مخفیانه در سال‌های آغازین قرن بیستم و با ویژگی‌هایی همچون گناه‌گرایی، قتل، تجاوزات جنسی، هدم اصول اخلاقی، بی‌توجهی به دیدگاه‌های توحیدی و... پایه‌گذاری كردند. (نحوه ورود و شكل گیری گروه‌های شیطان‌پرستی در ایران (1)، خبرگزاری فارس، 11/10/1386)